Meer en meer aktes, hetzij uit de oude kerk registers danwel uit de burgerlijke stand zijn online te vinden en te raadplegen. Aan een kant neemt het wel een stukje plezier weg, niets was leuker dan bij een vermeend famile lid aan te bellen om middels een gesprek meer informatie te verkrijgen.

Vaak gingen die gesprekken dan samen met koffie, cake of andere versnaperingen zodat je met een hoofd vol gegevens en een buik vol met koffie huiswaarts keerde.

Soms ook gebeurde het dat de gevonden gegevens niet helemaal bleken te zijn wat je dacht dat ze waren, met als gevolg dat ik wel eens bij heel verkeerde mensen belandde die dan uiteindelijk toch geen familie bleken te zijn. Kostte uiteraard ook een gesprek om een en ander duidelijk te krijgen, en dan was het hoofd welliswaar leeg maar de buik toch vol.

Dat plezier is intussen beetje bij beetje verdwenen, evenals de archiefbezoeken waar ik wel eens een volle dag kon verblijven. Niet alle archieven waren dicht bij huis, dus als ik verder weg moest trok ik daar de hele dag voor uit. De tijd moest dan nuttig besteed worden, teneinde zoveel mogelijk gegevens boven water te krijgen.

Kortom verhalen, herinneringen en annekdotes te over, van alles wat ik in die dagen meemaakte en soms verassende wendingen nam. Dit betekend niet dat de hele lol er nu vanaf is. Integendeel. Zoals gezegd het is slechts anders geworden.

Vandaag de dag kan ik vanuit mijn eigen stoel het net besurfen, en zien of ik niet nog ergens wat gegevens boven kan halen. Of dat nu in Maastricht is of Den Helder, ik hoef de deur niet uit en kan dat allemaal thuis doen. Het is ook nooit af, nog iedere dag worden er nieuwe stukken gedigitaliseerd en online gezet. Zeker gezien mijn huidige geografische verblijfplaats is dit geweldig. Het is niet makkelijk om even uit de Filipijnen over te komen naar NL en een dagje archiefbezoek te plannen.

Naast het bevredigen van de nieuwsgierigheid en het steeds achterhalen van nieuwe gegevens komen er toch ook steeds weer nieuwe contacten bij. Al een paar jaar heb ik het meeste van mijn gegevens online staan, en dat omvat alle namen waar ik familiebanden mee heb. Over sommige namen heb ik veel meer gegevens dan over anderen, dit komt voort uit eigen eigen gedaan onderzoek danwel gegevens aangeleverd door anderen. Kortom veel mensen hebben raakvlakken met de families die ik online heb staan en nemen contact op. Vaak zijn het wat verbeteringen in foutief vermeldde data van geboorte of overlijden, soms zijn het aanvullingen, maar alles in deze blijft welkom.

Het is altijd weer een verrassing als van een volslagen onbekend persoon een email binnenkomt, met wat gegevens. Maar vaak gebeurt het dat na het antwoorden en bedanken van een dergelijke email er een hele correspondentie op gang komt wat dan weer de leuke kant van dit alles is.

Ik kreeg recentelijk een email van iemand aangaande de naam Kiggen. Dit is de familienaam van mijn zwager die in het verleden eens achteloos had gevraagd of ik eens kon zien waar deze naam vandaan kwam. Dat onderzoek kon ik terug brengen tot medio 1600, en in die dagen kwam ik in contact met twee andere personen die ook met de naam Kiggen bezig waren. Het bleek dat er twee grote stambomen Kiggen zijn, maar we hebben deze twee nog niet kunnen koppelen.

Mijn onderzoek liep terug tot medio 1600 en vangt aan met Petrus Kiggen gehuwd met Catharina Houben, de andere stamboom loopt terug tot begin 1700 en vangt aan met een Mathias Kiggen gehuwd met Petronella Stijnen. De eerste in Weert, de tweede in Leveroy op slechts een steenworp afstand van Weert. Ik leef nog steeds in de hoop dat beide stambomen eens gekoppeld kunnen worden, en samen een grote stamboom gaan vormen. Dat is ook de reden dat ik alles online toegankelijk maak, en wie weet komt er nog eens iemand die deze link kan maken en aantonen.

Een andere email die ik recentelijk ontving, ging over de naam Gulicher. In het verleden heb ik een aantal bezoeken gebracht aan het rijks archief Den Haag en het Centraal Bureau voor Genealogie in hetzelfde gebouw. Een paar maal was ik daar samen met Peter Gulicher, een verwoed genealoog en neef van mijn moeder. Peter was net als ik toen met de naam van Lint bezig en had zijn eigen famlienaam al onder handen gehad. Zijn Gulicher onderzoek was afgerond met de uitgifte van een boek hierover, vandaar dat hij verder ging met van Lint, de naam van zijn moeder. Zijn moeder was een zus van mijn oma, en zo kwamen wij samen in een gelijkluidend onderzoek terecht.   Helaas is Peter in 2002 overleden, en de gegevens die ik had van Peter aangaande de familienaam Gulicher breidden zich niet meer uit. Tot nu dan, als er weer een email bericht binnenkomt uit een onbekende en onverwachte hoek. Dan komen er toch weer stukjes gegevens bij, die een familie(naam) nog meer compleet maken.

Zo blijft de hobby toch verschrikkelijk levendig, en komt nooit helemaal stil te liggen. Altijd duiken er weer nieuwe gegevens en aanvullingen op, en de digitale snelweg wordt ook nog steeds uitgebreid met aanvullende stukjes en nieuwe vondsten voor mij.

De reden dat ik alles gescheiden hield, lag in het feit dat het dan makkelijker was om overzichten te produceren. Wilde ik bv alleen de gegevens van alle van Lieren, dan kon dat. Deed ik alle data samen in een grote stamboom, dan werden bij de produktie van overzichten vaak ook aangetrouwden of koppelingen uit andere stambomen meegenomen.

Met het uitbrengen van nieuwe versies van bestaande programma's werd dit langzaam aan verbeterd, maar bij mij was alles nog steeds gescheiden. Dit begon nu tegen mij te werken, met de nieuwe mogelijkheden zoals de data base hier in gebruik. Zocht ik bv mijn eigen naam, dan kon deze wel vier of meer malen te voorschijn komen, daar ik een koppeling vormde tussen alle stambomen. Dat ongemak is nu over en voorbij.

Alles is gekoppeld, en de namen die koppelingen vormden zullen nu als het goed is niet meer meerdere keren getoond worden. Verder verandert er voor u als gebruiker helemaal niets. Alles werkt als voorheen, het zoeken in de data base ver-eenvoudigd een aantal zaken, en vanuit iedere naam kunnen allerlei overzichten op het scherm gezet worden.

Ik wens u allen nog steeds veel plezier! 

Op zaterdag 7 augustus jongstleden is mijn vader overleden. Franciscus Jacobus van Lier is niet meer onder ons.

Vanwege de aanloop naar de begrafenis en de hoeveelheid werk met het ontruimen van het huis, kwam ik er niet eerder toe om dit bericht te schrijven.

Mijn vader werd geboren in 1932 in Den Haag en op jonge leeftijd monsterde hij aan op de scheepvaart. Hij was 17 en met toestemming van zijn vader ging hij in 1949 op zijn eerste reis. In totaal heeft hij over een periode van dertien jaar alle (wereld) zeeën bevaren, en alle continenten bezocht. Meer dan eens passeerde hij de datum grens en ontmoette Neptunus bij het passeren van de evenaar. Wellicht werden hij en Neptunus goede bekenden door de vele ontmoetingen. Beide kapen werden gerond om in scheepvaart termen te blijven, en de mooiste souvenirs bracht hij mee.

Het zijn veel van die souvenirs die nu door onze handen gaan, en talloze herinneringen uit die tijd aan hem oproepen.

In 1954 ontmoette hij dan de vrouw van zijn leven, onze moeder. Op 10 dagen na zouden zij 55 jaar getrouwd zijn, maar hebben dat niet gehaald. Het was ook na de geboorte van het derde en jongste kind in het gezin dat hij het varen opgaf, en voorgoed aan wal zou gaan werken. Eerst in Den Haag, en later in het zuiden des lands.

Hij werd kok, later chef kok en werkte in zorg centra. Toen hij eenmaal moest stoppen met werken, ging hij samen met moeder verder en zij bouwden een actief leven op.  Samen maakten zij fietstochten die langer en langer werden, danslessen werden gevolgd tot de hoogste graad wat er toe leidde dat zij zelf dansles gingen geven. Er werd geknutseld en samen bouwden zij model poppenhuizen, waarbij elk detail nauwkeurig op schaal moest komen. Met al die activiteiten bouwden zij een vrienden en kennissen kring op die onnoemelijk groot was. Van veel van die mensen horen wij niets dan lovende woorden aangaande de man die mijn vader was.

Toch liet de zee en de zeevaart hem nooit los. Later ben ikzelf gaan varen, maar steeds als wij aan een haven als Scheveningen of Rotterdam kwamen, zag ik die bepaalde dromerige glans in zijn ogen terug komen. Zijn gedachten konden dan mijlen ver afdwalen, en verhalen los komen. Ook als zij samen mij wel eens aan boord van een schip bezochten zag je zijn houding veranderen, en de zeeman terug komen. Later speurde hij het internet af naar schepen waarop hij had gevaren en kwam op die manier weer in contact met mensen waar hij zo lang geleden mee had gevaren.

Een jaar geleden kwam zijn wereld op de kop te staan na een ongeval met moeder. Nadien werd zij de spil en as waar zijn hele leven om draaide. Nooit kon hij haar lang alleen laten, altijd stond hij klaar om direct met alles te helpen. Zorg voor haar kon en wilde hij niet compleet aan anderen overlaten. Tot het niet meer kon en ging.

De laatste twee dagen hebben zij nog samen kunnen zijn, in het zorg centrum – bejaardenhuis in het dorp waar zij zo lang woonden. Hij zag dat moeder in goede handen was en kon eindelijk de ogen sluiten voor de rust die hij zo veel verdiende.

Tussen de papieren in het huis waar zij woonden vond ik een gedicht tussen de papieren, auteur onbekend. Ik geef hier de laatste regels weer ter nagedachtenis aan mijn vader en de man die hij was.

De zee is voor de ruige rot

De wal voor de bangen en braven

Geen voorspoedige reis beloofde God

Maar aan het eind wel een veilige haven

We weten dat hij die haven intussen heeft bereikt, maar zullen hem verschrikkelijk missen. Om in de zelfde termen te blijven, wij missen onze rots in de branding die hij voor ons was. Maar wij weten ook dat de rust die hij verdiende nu eindelijk heeft.

Het ga je goed pa, en vaar wel.  

Zolas in het bericht "stambomen bos" al beschreven komt het wel eens voor dat er onverwachte verbintenissen opduiken. Zo ook weer een paar dagen geleden.

Sinds enige tijd ben ik wat aktief op een genealogisch forumbord, een online dicussie groep zeg maar, waar ook vragen gesteld kunen worden. Een ander lid, vroeg nadere gegevens aangaande een van der Tas, die de opa van deze persoon was. Ik deed een zoekslag in een van de online archieven, teneinde mijn hulp te kunnen aanbieden, en waarempel daar duikt de naam van Lier weer op.

Alle aandacht weer gericht op de vraag hoe zit deze relatie nu weer in elkaar?

Nu blijkt dat de opa van de persoon die de vraag online zette, een zoon was van een van der Tas die met een van Lier gehuwd was. Deze van Lier was weer een verre achternicht van mijn eigen opa, dus ik kon hier een familielid helpen!

Mailtje gestuurd, alle hulp aangeboden, en kreeg als antwoord dat het zoeken voor deze persoon werd bemoeilijkt door het feit dat zij beginneling was, en ook nog eens in het buitenland woonde. Welk buitenland was mijn vraag, en dat blijkt Nieuw Zeeland te zijn.

Zo kan het gebeuren dat twee personen op duizenden kilometers van elkaar, en ook nog eens duizenden kilometers buiten Nederland, elkaar middels een gemeenschappelijke hobby als verre familie terug vinden. Dat maakt het allemaal zo leuk dus.

Resultaat? De database is enorm uitgebreid nu, na alle hulp en zoeken heb ik weer een aardig en extra compleet beeld van een familie van der Tas terug lopend tot midden 1700.

De gemeenschappelijke voorouder waar het mee begon is Sophia Johanna Helena van Lier, gehuwd met Martinus van der Tas, te vinden via de zoekfunctie rechtsboven.

Het onderzoek blijft lopen

De mogelijkheden van de nieuwe database zijn veel uitgebreider dan de standaard webpagina's die slechts een opsommings lijst geven. 

Nu is er een klein nadeel, ik probeer alle stambomen gescheiden te houden, en voeg per boom alleen familieleden toe die daar in directe lijn thuishoren. Dat betekent dat af en toe een naam dubbel verschijnt na een zoekopdracht. Voorbeeld ben ikzelf, ik hoor thuis in de van Lier stamboom uiteraard, maar ook bv in Rooders en van Lint en Reinhard. De namen van mijn andere grootouders. Een voordeel is echter weer dat direct alle namen beschikbaar zijn, in alle stambomen.

En daar komt dan het detective werk om de hoek kijken. Ik was wat aanvullingen aan het zoeken aangaande de naam van Lier, en voer een huwelijk in met de familienaam Matla. Een niet direct veel voorkomende naam. Even de database open om te zien of alles is doorgekomen, en dan de verrassing; nog een Matla, maar die blijkt in een andere stamboom te zitten. Daarmee is de nieuwsgierigheid onmiddelijk gewekt. De eerste vraag die opkomt is zijn daar gemeenschappelijke voorouders?

Internet open, de website van het Haags gemeente archief en eens kijken wat er in de virtuele studiezaal te vinden is.

Over een tijdsbestek van 100 jaar blijkt dat de naam in Den Haag redelijk voorkwam. Dat wordt dus puzzelen en zoeken. Aktes openen, namen noteren, families re-construeren enzovoorts. Kortom een dag werk dus. Maar dan zijn ze wel weer gevonden.

Een echtpaar Everardus Matla en Johanna Frederika Horning. Zij krijgen onder andere twee zoons, Walterus en Johannes. Uit de kinderen van deze zoons, zal er later een huwen met een van Lier en een ander met een Reinhard. Daar komen dan de namen van mijn grootouders weer samen.

De korte weg om dit te vinden: zoek Petrus Matla gehuwd met Wilhelmina van Rijn. Kies daarna in het menu rechts voor parenteel. In generatie 4 zien we dan het huwelijk Matla-Reinhard en in generatie 5 zien we de naam van Lier te voorschijn komen.

Een andere mooie toepassing in deze database is dan de verwantschap berekenen. Vreemd genoeg worden schoon ouders niet als familie gezien. Moet me daar nog eens in verdiepen.  Wel mooi gepresenteerd worden dan directe familie lijnen. Kijk maar eens wat de verwantschap is tussen Wilhelmus van Lier geboren in 1903 en Jacobus Gerardus van Lier  geboren in 1901. Daar worden dan onmiddelijk een aantal generaties keurig gerangschikt op het scherm neergezet.

Het was weer een dagje puzzelen, mar dat is juist wat deze hobby zo boeiend maakt. Ik moet ook nog eens wat meer zoeken over de naam van Rijn. Dat is een andere naam die ik veelvuldig tegenkom.

Veel plezier, Frans

Zo, dat is een hele uitleg over wat een blog nu eigenlijk is. Nooit gedacht dat ik er ook nog eens mee zou beginnen. Maar het is er nu dan toch van gekomen. Aanleiding ? deze nieuwe of eigenlijk geheel vernieuwde website.

Het werd tijd voor wat aanpassingen, en al langer was ik bezig met de gedachte het nieuwe PHP gebeuren te gaan gebruiken. Ik zag websites die prachtig waren opgezet, makkelijk dorzoekbaar, en duidelijk en overzichtelijk. Dat wilde ik dus ook.

Weken ben ik aan het stoeien geweest. Eerst lokaal, dat wil dus zeggen gewoon thuis op de PC, dit teneinde te zien of een programma aan de verwachtingen ging voldoen, en daarna zou ik het op internet zetten.

Dat viel dus allemaal verschrikkelijk tegen. Tot dusverre heb ik drie programma's geprobeert, na heel veel proberen, her-installeren, opschonen, andere benodigde programma's downloaden en hulp vragen kreeg ik het dan eindelijk aan de praat. De technische kant? SQL databases, apache servers en andere moeilijke termen waar ik nog nooit van had gehoord, maar wat allemaal benodigd was om het draaiend te krijgen.

Slapeloze nachten, hoofdpijn, vermoeide vingers van het toetsenbord en andere ongemakken vielen mij ten deel. Maar ik wilde niet opgeven. Uiteindelijk had ik dan een tweetal programma's aan de praat, nog steeds lokaal. Nu was het dus zaak om het op het internet draaiend te krijgen.

Dat laatste werd weer een geheel nieuw hoofdstuk in deze.Uiteindelijk is het dan toch allemaal gelukt, en het resultaat is hier te zien. Ik ben er heel tevreden mee, en kan alleen maar hopen dat de gebruikers er het zelfde over denken. Alle informatie aangaande de diverse stambomen is hier in ieder geval ondergebracht, en de aanvullingen en verbeteringen zijn voor mij een heel stuk makkelijker, sneller en beter online te krijgen. Na alle moeite dus toch een bevredigend resultaat. Misschien dat er in de toekomst nog meer moois toegevoegd kan worden, of dat er nog meer verbeteringen komen. De tijd zal het leren.

Voor nu, ik ben een tevreden mens en hoop dat de bezoeker er ook tevreden mee is.

Frans